Hier een verhaal van Michel Hoff.
Ik zat laatst met ‘n vriend op het Rembrandtplein toen me, hoog boven het winkelend publiek, ‘n foto opviel van d’een of andere hulporganisatie met daarop ‘n arm klein meisje al hurkend in haar goedkope jurkje tussen het vuil. Ik stootte m’n vriend zo eens aan en wees ‘m naar de opname van het overigens prachtige kind en vroeg hem koud: “Is dát nu geen misbruik?”
“Neen”, antwoorde mijn maat, “”Want je kunt nog net haar k*tje niet zien”…
Het argument van de antipedofiel dat kinderen ‘geschaad’ of ‘misbruikt’ zouden worden en dat “kinderporno” -ik zet het woord kinderporno hier tussen aanhalingstekens omdat kinderporno zo’n breed begrip is en naar eigen believen door de fascisten misbruikt kan worden- daarom strafbaar is (de misdadigers hebben zelfs het kijken alleen al naar een plaatje met daarop ‘n naakte jongen van zeventien (!!!) met een erectie streng verboden!), is natuurlijk een drogreden, omdat -zoals bovenstaand voorbeeld duidelijk aangeeft- kinderen, maar ook volwassenen, altijd ‘misbruikt’ kunnen worden zije ‘t al dat het feit dat iemand geniet van een plaatje met een al dan niet bloot of opgewonden iemand überhaupt misbruik kán zijn.
Ten slotte zijn we allemaal gebaat bij mensen die ‘genieten’ of hebben genoten, omdat die mensen immers meer te genieten zijn en dus meer voor de samenleving kunnen betekenen dan ontevreden, naar genot hunkerende mensen (die er alles voor over hebben voor wat genot, of liever gezegd voor wat ‘uitstel van lijden’, want dát is verlangen in essentie namelijk: puur lijden!). En omdat alles, ook gekleede opnames, van kinderen in wezen tot misbruik gebombardeerd kan worden en alles en iedereen met elkaar in verbinding staat, plus het feit dat de ‘slachtoffers’ van misbruik dus óók weer, via via, profiteren van hun eigen misbruik (en zélf uiteindelijk óók weer misbruiken of daar gebruik van maken), is de enige die bij een verbod op kinderporno werkelijk gebaat is (althans de korte termijn. Op de lange termijn worden zíj natuurlijk ook weer – via via- slachtoffer van hun eigen verdrukking) justitie en al helemaal niet het kind!
Dat kind immers is zélf slachtoffer van de antipedofiele fascisten wanneer het ‘n enigszins wulpse naaktfoto van zichzelf maakt, bekijkt bezit of verspreidt, wat nogal eens voorkomt bij wulpse tienermeisjes die hun vriendje een pleziertje willen doen. ‘n Rechtlijnige rechter (en daarvan zijn er nogal wat) zal ook die meid naar een behandelingsinstituut sturen (en dat goedpraten omdat het ‘abnormaal’ of zedenloos zou zijn).In wezen kán een afbeelding van enig menselijk lichaam natuurlijk nooit geen misbruik zijn, of God zélf zou een misdadiger moeten zijn: die immers is de schepper van dit prachtige beeld!
Het is zo jammer dat de kinderrovers van justitie niet werkelijk rechtlijnig kunnen of willen (door)denken, want dan zouden ze er achter komen dat óók het wetboek van strafrecht misbruikt kan en dus verboden zou moeten worden.
Maar dan staan deze zieke, misdadige geesten op straat en er is voor hen maar één belang dat boven dat ‘van het kind’ uittorst en dat is hun maandelijkse loonstrookje!
bron: dnhnieuws
Wat denkt u er van, laat het ons weten.
1 responses to “Michel Hoff: Is dát nu geen misbruik?”
dnhnieuws
30 april 2010 om 16:46
Wat een rare jongen is die Michel Hoff, zeg!
Intelligent maar raar…